تابستان
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه اقتصاد، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
2- گروه اقتصاد، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران ،maryam.jafarit@iau.ac.ir
3- گروه اقتصاد، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
2- گروه اقتصاد، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران ،
3- گروه اقتصاد، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران
چکیده: (81 مشاهده)
مقدمه: سلامت روان سالمندان از ابعاد مهم رفاه اجتماعی است که میتواند از تحولات اقتصادی و اجتماعی متاثر شود. در سالهای اخیر، افزایش مهاجرت نیروی انسانی متخصص و شکلگیری جریانهای رمیتانس به عنوان یکی از پیامدهای مهم آن، توجه پژوهشگران را به بررسی آثار اقتصادی و اجتماعی فرار مغزها جلب کرده است. شناسایی گروههای آسیبپذیر سالمندان و ارائه شواهد کمّی برای طراحی بستههای بیمهای هدفمند، از دغدغههای اصلی نظام بیمه سلامت کشور محسوب میشود.
روش بررسی: این پژوهش به تحلیل اثر فرار مغزها بر سلامت روان سالمندان ایران با تأکید بر نقش رمیتانس طی سالهای ۱۴۰۳-۱۳۷۲ با استفاده از مدل رگرسیون انتقال ملایم (STR) میپردازد.
یافته ها: رمیتانس متغیر انتقال با تابع لاجستیک و حد آستانه ۱۰۳/۰ (معادل ۴۳/۰ درصد GDP) است. پیش از حد آستانه، فرار مغزها مشکلات روانی سالمندان را افزایش میدهد، اما پس از عبور از آن، این اثر معکوس و کاهنده میشود. همچنین، رمیتانس در سطوح پایین اثر افزایشی و در سطوح بالا اثر کاهشی بر اختلالات روانی دارد.
نتیجهگیری: رمیتانس نقش تعدیلکننده در رابطه میان فرار مغزها و سلامت روان سالمندان دارد؛ بهطوریکه فرار مغزها در صورت همراهی با رمیتانس کافی میتواند سلامت روان سالمندان را بهبود دهد. یافتههای این پژوهش با ارائه شواهد کمّی از نقش تعدیلکننده رمیتانس در کاهش اختلالات روان سالمندان، به سازمانهای بیمهگر کمک میکند تا بستههای بیمهای سلامت روان را برای این گروه هدفمندتر طراحی نمایند و از طریق تسهیل جریان رمیتانس بار مالی اختلالات روانی سالمندان را بر نظام بیمه سلامت کاهش دهند.
روش بررسی: این پژوهش به تحلیل اثر فرار مغزها بر سلامت روان سالمندان ایران با تأکید بر نقش رمیتانس طی سالهای ۱۴۰۳-۱۳۷۲ با استفاده از مدل رگرسیون انتقال ملایم (STR) میپردازد.
یافته ها: رمیتانس متغیر انتقال با تابع لاجستیک و حد آستانه ۱۰۳/۰ (معادل ۴۳/۰ درصد GDP) است. پیش از حد آستانه، فرار مغزها مشکلات روانی سالمندان را افزایش میدهد، اما پس از عبور از آن، این اثر معکوس و کاهنده میشود. همچنین، رمیتانس در سطوح پایین اثر افزایشی و در سطوح بالا اثر کاهشی بر اختلالات روانی دارد.
نتیجهگیری: رمیتانس نقش تعدیلکننده در رابطه میان فرار مغزها و سلامت روان سالمندان دارد؛ بهطوریکه فرار مغزها در صورت همراهی با رمیتانس کافی میتواند سلامت روان سالمندان را بهبود دهد. یافتههای این پژوهش با ارائه شواهد کمّی از نقش تعدیلکننده رمیتانس در کاهش اختلالات روان سالمندان، به سازمانهای بیمهگر کمک میکند تا بستههای بیمهای سلامت روان را برای این گروه هدفمندتر طراحی نمایند و از طریق تسهیل جریان رمیتانس بار مالی اختلالات روانی سالمندان را بر نظام بیمه سلامت کاهش دهند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1405/6/22 | ویرایش نهایی: 1405/6/22 | پذیرش: 1405/6/10
دریافت: 1405/6/22 | ویرایش نهایی: 1405/6/22 | پذیرش: 1405/6/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
