دوره 5، شماره 1 - ( 1-1401 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 77-68 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 107388/21

XML English Abstract Print


1- گروه جمعیت و سلامت، مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور، تهران، ایران ، rezakiani@nipr.ac.ir
2- گروه جمعیت‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده:   (763 مشاهده)
مقدمه: بررسی وضعیت صندوقهای بازنشستگی ایران نشان میدهد که این صندوقها طی دو دهه اخیر با چالشهای مالی مهمی روبرو شدهاند و به نوعی به وضعیت ناپایداری سیستم مستمری رسیدهاند. این مسئله، توانایی صندوقها را در تأمین تعهدات خود برای بهرهمندی مشمولین با پرسش جدی مواجه کرده است. یکی از ابزارهای سنجش توازن منابع و مصارف و پایداری صندوقهای بازنشستگی، نسبت پشتیبان است. هدف از این مطالعه، بررسی این نسبت در صندوقهای بازنشستگی با تأکید بر تأمین اجتماعی و تحولات آن طی ۵۰ سال گذشتهی این صندوق است.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی-تحلیلی از طریق تحلیل ثانویه دادههای ثبت سازمانی است. دادههای مورد استفاده از منابع آماری و اطلاعاتی صندوقهای بازنشستگی و دفتر آمار و اطلاعات وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی اخذ شده است.
یافته ها: صندوقهای بازنشستگی کشوری، فولاد، بانک مرکزی، صدا و سیما، ملی مس و بنادر و کشتیرانی دارای نسبت پشتیبان زیر یک هستند. با طبقهبندی این نسبت با گروه زیر ۲ شاغل به بازنشسته، به این فهرست میتوان به بانکها، هواپیمایی هما، بیمه مرکزی و نفت را افزود. همچنین نسبت پشتیبان در صندوق تأمین اجتماعی طی سالهای اخیر روند کاهشی داشته به نحوی که طی ده سال اخیر از ۸۱/۶ در سال ۱۳۸۹ به ۵/۴ در سال ۱۳۹۸ کاهش یافته است.
نتیجه گیری: بحران در صندوقهای بازنشستگی به حدی حائز اهمیت است که هرگونه بیتوجهی به آن میتواند چالش ملی در کشور ایجاد کند. نتایج بدست آمده در این مطالعه نشان میدهد نسبت پشتیبان در صندوقهای بازنشستگی روند کاهشی داشته و ادامه این روند مخاطرات اساسی پیش روی اقتصاد ایران پدید میآورد.
متن کامل [PDF 491 kb]   (135 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/11/4 | ویرایش نهایی: 1401/4/14 | پذیرش: 1401/2/28 | انتشار الکترونیک: 1401/4/4

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.