دوره 2، شماره 3 - ( 9-1398 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 141-134 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبایی تهران، تهران، ایران
2- مرکز علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران، تهران، ایران
3- دانشکده اقتصاد، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4- دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران
چکیده:   (3308 مشاهده)
مقدمه: همواره مخارج بهداشتی و رابطه آن با تولید ناخالص داخلی یکی از موارد مورد مطالعه در چارچوب مباحث اقتصادی بوده است. یکی از نظریه های مطرح در این زمینه، نظریه قانون واگنر است که به طور خلاصه معتقد به رشد بخش عمومی همراه با رشد تولید ناخالص داخلی یک کشور است. این مقاله با توجه به قانون واگنر، به بررسی رابطه بین مخارج بهداشتی و تولید ناخالص داخلی در کشور ایران پرداخته است.
روش بررسی: به منظور بررسی رابطه بین 2 متغیر، از روش های علّیت تودایاماماتو و هم جمعی یوهانسون استفاده شد. بازه زمانی مورد مطالعه نیز شامل 1359 تا 1395بوده است.
یافتهها: نتایج به دست آمده از روش علّیت تودایاماماتو نشان داد که بین 2متغیر رابطه علّی  آماری وجود دارد. همچنین روش هم جمعی یوهانسون نیز نشان داد که رابطه مثبتی بین تولیدناخالص داخلی و مخارج بهداشتی برقرار است.
نتیجهگیری: افزایش تولید ناخالص داخلی باعث افزایش مخارج بهداشتی شده و برهمین اساس، قانون واگنر در ایران برای مخارج بهداشتی تأیید می شود.
متن کامل [PDF 586 kb]   (1124 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/6/24 | ویرایش نهایی: 1398/9/23 | پذیرش: 1398/9/4 | انتشار الکترونیک: 1398/9/19

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.