fa مطالعه عوامل فردی واجتماعی موثر بر معلولیت در جامعه ایران عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;"><strong><span style="color:#006890;">مقدمه:</span></strong> هدف این مطالعه، بررسی نقش توسعه اقتصادی و اجتمـاعی درتفاوت های الگو های شیوع معلولیت منطقه ای است و مطالعه این الگو ها برای شـناخت و رفع موانع اقتصادی،  اجتماعی و بهداشتی موجود در مسیر کاهش شیوع معلولیـت ضـروری بـه نظـرمی رسد. از این رو، سؤال اساسی این است که مهم تـرین تعیـین کننده معلولیت در سطح فردی چیست و ویژگی شهرستان (توسعه شهرستان) چه تأثیری در معلولیت دارد؟<br> <strong><span style="color:#006890;">روش بررسی:</span></strong> این مطالعه از نوع کمّی و متّکی بر داده  های ثانویه است. برای نیل به اهداف مطالعه، از مدل چندسطحی و نرم افزار <span dir="LTR">HLM</span>، استفاده شد. برای سطح اول این مطالعه، از داده  های فردی سرشماری سال ۱۳۹۵ و برای سطح دوم از اطلاعات وزارت بهداشت یا مراکز خدمات پزشکی استان ها، سالنامه آماری کشور و اطلاعات سرشماری سال ۱۳۹۵ بهره گرفته  شد.<br> <strong><span style="color:#006890;">یافته</span></strong> <strong><span style="color:#006890;">ها:</span></strong> در سطح اول، سن با معلولیت رابطه مثبت و معناداری دارد؛ به طوری که با افزایش یک سال سن، معلولیت ۶/۲ درصد افزایش یافت. جنسیت نیز رابطه معناداری با معلولیت دارد و زنان، ۱/۴۱درصد کمتر از مردان دچار معلولیت می شوند. رابطه رفاه اقتصادی افراد با معلولیت، منفی و معنادار است و با افزایش رفاه اقتصادی افراد، معلولیت ۶/۳ درصد کاهش پیدا می کند. میان محل سکونت و معلولیت رابطه معناداری دیده نشد. در سطح دوم مطالعه نیز مشاهده شد که تفاوت های بین منطقه ای در شیوع معلولیت، فقط نشئت گرفته از توسعه اقتصادی و اجتماعی نیست، بلکه باید علت اصلی شیوع معلولیت را باید در تفاوت های درون منطقه جستجو کرد.<br> <strong><span style="color:#006890;">نتیجه</span></strong> <strong><span style="color:#006890;">گیری:</span></strong> با توجه به افزایش جمعیت سالمندان در ایران، انتظار می رود تعداد معلولان نیز افزایش پیدا کند. از طرفی، با توجه به اهمیت رفاه اقتصادی افراد جامعه و وجود نابرابری امکانات و خدمات در سطح فردی، ضروری است برای نیل به افزایش رفاه افراد، برنامه ریزی اساسی و هدفمندی انجام شود و در این راستا، توجه به کاهش نابرابری  های درون منطقه ای در مقایسه با نابرابری  های بین منطقه ای، اهمیت بیشتری دارد. </span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Introduction:</strong> The purpose of this study is to investigate the role of economic and social development in differences of regional disability prevalence patterns and the study of these patterns in order to identify and eliminate economic, social and health barriers to reduce the prevalence of disability is necessary. Therefore, the fundamental question is what is the most important determinant of disability at the individual level? What effect does urban characteristics (city development) have on disability?<br> <strong>Methods: </strong>The current study is quantitative and relies on secondary data. To achieve the objectives of the study, a multilevel model and HLM software were used. For the first level of this study, the personal data of the 2016 census and for the second level of the study, the information of the Ministry of Health or medical service centers of the provinces, the statistical yearbook of the country and the data of the 2016 census have been used.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that in the first level, age has a positive and significant relationship with disability, so that, with increasing one year of age, disability increases by 2.6%. Gender also has a significant relationship with disability and women are 41.1% less likely than men to have disabilities. The relationship between economic well-being and disability is negative and significant, and with increasing economic well-being, disability decreases by 3.6 percent. There was no significant relationship between residence and disability. In the second level of the study, it was observed that inter-regional differences in the prevalence of disability do not only originate from socio-economic development, but the main cause of the prevalence of disability should be sought in differences within the region.<br> <strong>Conclusion:</strong> Due to the increase in the elderly population in Iran, it is expected that the number of disabled people will also increase. On the other hand, due to the importance of economic welfare of individuals in society and the existence of inequality of facilities and services at the individual level, it is necessary to achieve basic welfare, to do basic and purposeful planning, and in this regard to reduce inequalities Intra-regional is more important than inter-regional inequalities.</span></span></div> معلولیت, توسعه اقتصادی- اجتماعی, سن,جنس, رفاه اقتصادی Disability, Socio-Economic Development, Age, Gender, Economic Well-Being 264 275 http://journal.ihio.gov.ir/browse.php?a_code=A-10-190-1&slc_lang=fa&sid=1 Javad Monazami Tabar جواد منظمی تبار javadmonazamitabar@gmail.com 10031947532846002284 10031947532846002284 Yes Department of Social Sciences, Faculty of Information Science and Technology, Amin Police University, Tehran, Iran گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم و فنون اطلاعات و آگاهی، دانشگاه علوم انتظامی، تهران، ایران