دوره 8، شماره 4 - ( زمستان 1404 )                   جلد 8 شماره 4 صفحات 300-297 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- مرکز ملی تحقیقات بیمه سلامت، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایران ، moradi2011@yahoo.com
چکیده:   (1143 مشاهده)
نظام‌های سلامت در سراسر جهان با محدودیت منابع در برابر تقاضای فزاینده مواجه‌اند که لزوماً به نوعی سهمیه‌بندی منجر می‌شود. سهمیه‌بندی ضمنی که از طریق صف‌های انتظار طولانی، هزینه‌های پرداخت از جیب بالا و محدودیت‌های جغرافیایی اعمال می‌شود، پیامدهای منفی عمده‌ای شامل نابرابری شدید در دسترسی، فشار مالی سنگین بر خانوارها، ناکارآمدی اقتصادی و فرسایش اعتماد عمومی دارد. در مقابل، سهمیه‌بندی صریح بر اساس معیارهای شفاف، مبتنی بر شواهد علمی و قابل پاسخگویی، می‌تواند به عدالت و کارآیی بیشتر منجر شود. تجربه موفق کشورهایی مانند انگلستان با مؤسسه NICE، نیوزیلند با آژانس PHARMAC و تایلند با بسته خدمات پایه فراگیر، امکان‌پذیری و اثربخشی این رویکرد را نشان می‌دهد. این خلاصه سیاستی پنج توصیه کلیدی برای گذار نظام بیمه سلامت ایران به سهمیه‌بندی صریح ارائه می‌دهد: ایجاد نهاد مستقل ارزیابی فناوری سلامت، تدوین بسته خدمات اساسی بیمه‌ای، تضمین شفافیت و مشارکت ذی‌نفعان، تقویت زیرساخت‌های اطلاعاتی و پژوهشی، و اجرای برنامه جامع مدیریت تغییر و ارتباطات عمومی. پیاده‌سازی این توصیه‌ها می‌تواند به نظام سلامت عادلانه‌تر، کارآمدتر و پایدارتر منجر شود.
متن کامل [PDF 920 kb]   (312 دریافت)    
نوع مطالعه: خلاصه سیاستی | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/10/23 | ویرایش نهایی: 1405/2/27 | پذیرش: 1404/12/2 | انتشار الکترونیک: 1404/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.