دوره 8، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 8 شماره 4 صفحات 318-311 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Faghfouriazar M. The Role of Motor Activity and Motor Skills in Predicting Health Services Utilization Among Older Adults Covered by Health Insurance. Iran J Health Insur 2026; 8 (4) :311-318
URL: http://journal.ihio.gov.ir/article-1-407-fa.html
URL: http://journal.ihio.gov.ir/article-1-407-fa.html
فغفوریآذر معصومه. نقش فعالیت بدنی و عملکرد حرکتی در پیشبینی استفاده از خدمات درمانی در سالمندان تحت بیمه سلامت. بیمه سلامت ایران. 1404; 8 (4) :311-318
گروه تربیت بدنی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران ، m.faghfouriazar@iau.ac.ir
چکیده: (165 مشاهده)
مقدمه: افزایش جمعیت سالمندان با شیوع بیماریهای غیرواگیر و افت عملکرد حرکتی همراه است که میتواند استفاده از خدمات درمانی و بار مالی نظامهای بیمهای را افزایش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فعالیت بدنی و عملکرد حرکتی در پیشبینی استفاده از خدمات درمانی در سالمندان تحت بیمه سلامت انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مقطعی بر روی ۲۵۰ سالمند بالای ۶۰ سال زن و مرد تحت پوشش بیمه سلامت شهر تهران انجام شد که به روش خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. فعالیت بدنی با پرسشنامه IPAQ-E، عملکرد حرکتی با آزمون زماندار برخاستن و حرکت (TUG) و استفاده از خدمات درمانی با فرم خودگزارشدهی (مراجعه به پزشک عمومی، مراجعه به پزشک متخصص، تعداد بستری و تعداد مصرف روزانه دارو) ارزیابی شد. دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرمافزار SPSS نسخه ۲۰ تحلیل گردید.
یافتهها: فعالیت بدنی با شاخصهای استفاده از خدمات درمانی رابطه منفی معنادار داشت (۰.۰۱>P). زمان آزمون TUG با این شاخصها رابطه مثبت معنادار نشان داد. مدل رگرسیون نشان داد ۲۸ درصد از واریانس استفاده از خدمات درمانی توسط متغیرهای پیشبین تبیین میشود (۰.۲۸ =R&sup۲;). عملکرد حرکتی قویترین پیشبین بود (β=۰.۳۸، P<۰.۰۰۱) و فعالیت بدنی نیز پیشبین منفی و معنادار محسوب شد (β=-۰.۳۱، P<۰.۰۰۱).
نتیجهگیری: سطح بالاتر فعالیت بدنی و عملکرد حرکتی بهتر با کاهش استفاده از خدمات درمانی در سالمندان همراه است. سرمایهگذاری در برنامههای ارتقای فعالیت بدنی و غربالگری عملکرد حرکتی میتواند راهبردی مؤثر در کاهش هزینههای بیمه سلامت و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان باشد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مقطعی بر روی ۲۵۰ سالمند بالای ۶۰ سال زن و مرد تحت پوشش بیمه سلامت شهر تهران انجام شد که به روش خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. فعالیت بدنی با پرسشنامه IPAQ-E، عملکرد حرکتی با آزمون زماندار برخاستن و حرکت (TUG) و استفاده از خدمات درمانی با فرم خودگزارشدهی (مراجعه به پزشک عمومی، مراجعه به پزشک متخصص، تعداد بستری و تعداد مصرف روزانه دارو) ارزیابی شد. دادهها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان در نرمافزار SPSS نسخه ۲۰ تحلیل گردید.
یافتهها: فعالیت بدنی با شاخصهای استفاده از خدمات درمانی رابطه منفی معنادار داشت (۰.۰۱>P). زمان آزمون TUG با این شاخصها رابطه مثبت معنادار نشان داد. مدل رگرسیون نشان داد ۲۸ درصد از واریانس استفاده از خدمات درمانی توسط متغیرهای پیشبین تبیین میشود (۰.۲۸ =R&sup۲;). عملکرد حرکتی قویترین پیشبین بود (β=۰.۳۸، P<۰.۰۰۱) و فعالیت بدنی نیز پیشبین منفی و معنادار محسوب شد (β=-۰.۳۱، P<۰.۰۰۱).
نتیجهگیری: سطح بالاتر فعالیت بدنی و عملکرد حرکتی بهتر با کاهش استفاده از خدمات درمانی در سالمندان همراه است. سرمایهگذاری در برنامههای ارتقای فعالیت بدنی و غربالگری عملکرد حرکتی میتواند راهبردی مؤثر در کاهش هزینههای بیمه سلامت و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/6/4 | ویرایش نهایی: 1405/2/27 | پذیرش: 1404/10/9 | انتشار الکترونیک: 1404/11/14
دریافت: 1404/6/4 | ویرایش نهایی: 1405/2/27 | پذیرش: 1404/10/9 | انتشار الکترونیک: 1404/11/14
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
