XML English Abstract Print


1- دانشگاه شهید بهشتی ، baratiactuary@gmail.com
2- دانشگاه شهید بهشتی
چکیده:   (33 مشاهده)
  مقدمه: فرانشیز به‌عنوان ابزاری کلاسیک برای کنترل کژمنشی در بیمه‌های درمان تکمیلی به‌کار می‌رود؛ اما شواهد نشان از کارایی محدود آن دارد. هدف این پژوهش، ارزیابی ناکارآمدی فرانشیز و ارائه قراردادی جایگزین مبتنی بر پاداش عدم ادعا و سقف تعهد (
H) جهت بهبود رفتار مصرفی بیمه‌شدگان است.
روش‌بررسی: این مطالعه با رویکردی ترکیبی، شامل تحلیل نظری (نظریه مطلوبیت) و تحلیل تجربی (داده‌های واقعی) انجام شد. در بخش نظری، مدل پیشنهادی از طریق ریاضی و شبیه‌سازی عددی ارزیابی گردید. در بخش تجربی، بیش از یک میلیون رکورد خسارت بیمه درمان تکمیلی طی یک دوره دو ساله، با استفاده از مدل‌های رگرسیون تابلویی تحلیل شد.
نتایج: نتایج تجربی نشان داد که برخلاف پیش‌بینی‌های سنتی، رابطه میان فرانشیز و میزان خسارت مستقیم و مثبت است که بیانگر ناکارآمدی این ابزار در کنترل کژمنشی (اثر معکوس) است. با ورود متغیرهای کنترلی (سن، جنسیت و نوع خدمت) به مدل، ضریب تعیین (2) از ۳.۷٪ به ۲۸٪ ارتقا یافت که نشان‌دهنده بهبود معنادار قدرت تبیین مدل است. همچنین، نتایج مدل‌سازی ریاضی، برتری قرارداد پیشنهادی را در ارتقای مطلوبیت بیمه‌شده (0.8997) و افزایش سطح تلاش برای کاهش ریسک نسبت به مدل‌های پیشین تأیید کرد.
نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که سازوکارهای سنتی مانند فرانشیز، به دلیل نادیده گرفتن محرک‌های رفتاری، کارایی لازم را ندارند. مدل ترکیبی «پاداش عدم ادعا و سقف تعهد» با ایجاد انگیزه‌های پویا، جایگزینی کارآمد برای مدیریت ریسک و ارتقای رفاه اقتصادی در صنعت بیمه درمان محسوب می‌شود.  
 
 
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1404/12/8 | ویرایش نهایی: 1405/8/18 | پذیرش: 1405/6/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه بیمه سلامت ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Health Insurance

Designed & Developed by : Yektaweb